Παγκόσμια πολιτική υγείας: Οι ΗΠΑ εκτός ΠΟΥ – Οι επιπτώσεις στη διεθνή υγειονομική ασφάλεια

Η επίσημη αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) από χθες αποτελεί μία από τις πιο κρίσιμες εξελίξεις στη διεθνή πολιτική υγείας της τελευταίας δεκαετίας. Η απόφαση της Ουάσιγκτον να διακόψει τη συμμετοχή και τη χρηματοδότηση του Οργανισμού δεν είναι απλώς μια θεσμική ρήξη, αλλά ένα γεγονός με δυνητικά μακροχρόνιες συνέπειες για τη διαχείριση πανδημιών, τα προγράμματα εμβολιασμών και τη διεθνή συνεργασία στον τομέα της δημόσιας υγείας.

Οι ΗΠΑ υπήρξαν ιστορικά ο μεγαλύτερος χρηματοδότης του ΠΟΥ, καλύπτοντας περίπου το 15%–18% του ετήσιου προϋπολογισμού του. Η αποχώρηση αυτή δημιουργεί άμεσα χρηματοδοτικό κενό, θέτοντας σε κίνδυνο προγράμματα επιτήρησης λοιμωδών νοσημάτων, μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης και δράσεις σε ευάλωτες περιοχές της Αφρικής και της Ασίας. Στελέχη του Οργανισμού προειδοποιούν ότι η απώλεια πόρων και τεχνογνωσίας μπορεί να αποδυναμώσει την παγκόσμια ετοιμότητα απέναντι σε νέες επιδημικές απειλές.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί ο αντίκτυπος στους εμβολιασμούς. Τα προγράμματα που στηρίζονται στη συνεργασία ΠΟΥ–ΗΠΑ, όπως οι παγκόσμιες εκστρατείες για την πολιομυελίτιδα, την ιλαρά και την ηπατίτιδα, κινδυνεύουν με επιβράδυνση ή αναστολή. Σε μια περίοδο κατά την οποία η κόπωση των κοινωνιών από τις πανδημίες και η άνοδος της διστακτικότητας απέναντι στα εμβόλια ήδη δοκιμάζουν τα συστήματα δημόσιας υγείας, η αποχώρηση της μεγαλύτερης δύναμης του πλανήτη στέλνει ένα αντιφατικό μήνυμα.

Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η κίνηση ανοίγει χώρο για ενίσχυση της επιρροής άλλων παικτών, κυρίως της Κίνας και της ΕΕ, στη διαμόρφωση των παγκόσμιων κανόνων υγείας. Η Ευρώπη καλείται πλέον να διαδραματίσει πιο ενεργό ρόλο στη χρηματοδότηση και στη θεσμική στήριξη του ΠΟΥ.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν ο Οργανισμός θα αντέξει οικονομικά, αλλά αν το διεθνές σύστημα υγείας μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ. Σε έναν κόσμο όπου οι πανδημίες δεν γνωρίζουν σύνορα, η αποδυνάμωση της πολυμερούς συνεργασίας συνιστά ρίσκο με παγκόσμιες προεκτάσεις.

Πηγή :healthmag.gr

Κοινοποίηση

Αφήστε ένα Σχόλιο

Κύλιση στην κορυφή